Meisjesvriendelijk ICT

Bij de start van elk academiejaar onderzoekt men weer hoeveel vrouwen kozen voor ICT. Vorig jaar was er eindelijk nog eens een bemoedigend resultaat: een stijging! Desillusie alom toen bleek dat vrouwen nog altijd maar 7,5 procent uitmaken van de technologisch getinte studierichtingen. Iedereen kent het tekort aan ICT’ers en met jongens alleen zal het dus niet lukken.

Dan kun je twee dingen doen: laatstejaarsleerlingen proberen overtuigen, of de meisjes veel vroeger warm maken voor technologie. Cheryl Miller, voorzitster van Zen Digital – een organisatie die STEM (Science, Technology, Engineering and Mathematics) voor meisjes promoot – stelde op de She Goes ICT-blog van Data News al dat meisjes tegen hun vijftiende reeds beslissingen hebben genomen die hun leven bepalen.

Er zijn uiteraard talloze initiatieven om meer meisjes ICT te doen studeren. Brussels Girl Geek Dinner om het luchtig te houden of Agoria’s Technoladies als voorbeeld van een ietwat serieuzere campagne. Bij Cisco zetten we als partner onze schouders onder de Girls in ICT Day, een initiatief van de Internationale Telecom Unie van de Verenigde Naties dat ontstond in 2011. Deze video vertelt er alles over.

Vijftig meisjes zullen ons in dat kader op 24 april (de ‘Girls in ICT Day’ vindt elke vierde donderdag van april plaats) een bezoekje brengen. Officieel wordt het een ‘hands-on ICT exploration day’. Zelf wil ik hen graag eens onderdompelen in ons videolaboratorium, da’s altijd indrukwekkend. Of hen gidsen in het Technical Assistance Centre, Cisco’s servicedesk voor de Europese regio. Gefundenes fressen voor talenknobbels, ook. Ze kunnen al hun vragen over technologie en werken in onze sector vragen aan onze vrouwen. Tegelijk nemen ze een kijkje achter de schermen van een multinational.

Een dag later brengen we dan samen een bezoek aan het Europees Parlement en mogen we exclusief een vergadering van commissaris Neelie Kroes bijwonen. Voor dat VIP-bezoekje loopt er tot 1 april een App Design competitie, want we mogen slechts vijf meisjes naar het EP meenemen. Meer info daarover vind je hier.

Aan zo’n initiatief werken we bij Cisco graag mee. Uiteraard mag ook bij ons het aantal vrouwen omhoog, sowieso is diversiteit voor ons erg belangrijk – we hebben er zelfs een apart programma voor.

Als jij dit initiatief een duwtje wil geven, kan je lid worden van onze Facebook-groep, of ons volgen op Twitter via @GirlsinICTCisco. Of vrienden met dochters wijzen op deze blogpost of de school van je kinderen inlichten. En je kunt ook gewoon inschrijven.

O ja. Vorig jaar waren er in totaal 1300 “Girls in ICT Day” activiteiten in 90 landen.

Hoezo, geen routers en switches meer?

Wat las ik vorige week? De focus van Cisco zou verschuiven van netwerkapparatuur naar software en diensten. Een week eerder had ik nochtans uit de eerste hand – van onze CEO John Chambers en CTO Padmasree Warrior – vernomen dat we nog sterker gaan inzetten op het intelligente netwerk. En daarvoor heeft men routers en switches nodig, en wel van het “slimme” soort.

Eén keer per jaar trek ik nog echt naar San José -de rest doen we via TelePresence. Voor de driedaagse strategy review vliegen we dus naar Californië. Naast John en Padma nog schoon volk aan tafel: Presidents Rob Lloyd en Gary Moore, Head of Engineering Pankaj Patel, de SVP’s voor sales en services Chuck Robbins en Edzard Overbeek en onze voornaamste engineering- en marketingteams.

Cisco is het hart van het Internet of Everything

Tijdens onze meetings stond één zaak centraal: het internet, waarvan Cisco mee de basis heeft gelegd en dat nog altijd maar 8.000 dagen oud is, staat voor een nieuwe technologische ontwikkelingsgolf. Het zal toelaten om nog meer zaken met elkaar in verbinding te stellen en nog meer te automatiseren. Mijn Amerikaanse vrienden hadden er een naam voor: het ‘Internet of Everything’.

Daarvan zou het Cisco-netwerk opnieuw de basis moeten vormen. Daarom zetten we nog sterker in op de vier architecturen die we drie jaar geleden begonnen te commercialiseren: Borderless Networks, Collaboration, Data Center en Video. We gaan die technologieën versterken en nog intelligenter maken. Concreet houdt het in dat we op een unieke manier vier basiselementen met elkaar combineren: hardware, software, services en vooral zogeheten application-specific integrated circuits (deze vrolijke Frans vertelt er meer over). Die ASIC’s zorgen voor netwerkverkeer aan snelheden die men voor onmogelijk hield.

Quality of Service is al lang onze differentiator, daar gaan we niets aan veranderen. Wat wel gaat veranderen, is dat software en diensten meer gewicht zullen krijgen in ons aanbod. Alles wordt immers een beetje software. En onze klanten hebben graag professionele ondersteuning. Aan het partnermodel verandert er evenwel niks.

Overnames in software

Alles wordt dus software. Zoals SDN als virtualisatiemiddel om netwerktrafiek te beheren, zonder rechtstreekse toegang tot de fysieke netwerkapparatuur. Software, dus. Dankzij de overname van Meraki helpen we onze klanten om wifi, routers en security appliances te beheren via de cloud. Software. Een andere nieuwe dochteronderneming, Cloupia, levert beheer- en configuratiesystemen voor cloudtoepassingen. Software. Reken daar nog eens IOS, IP-telefonie en andere unified communications bij en Cisco schuift op naar software. Die is nodig om samen met onze krachtige hardware uitzonderlijke prestaties te bieden aan het internetverkeer van onze klanten.

Zo lanceerden we onlangs het concept van het industry application automation platform, dat meer automatisering toelaat via het netwerk. De intelligentie in het Cisco-netwerk zorgt voor gepaste dimensionering, provisioning en beveiliging om de beste prestaties te leveren. Het vormt de architectuur voor smart cities met intelligente verkeersgeleidingsystemen, maar ook voor cloudtoepassingen.

Box-moving

De New York Times opende vorige week met een bericht dat het dozenschuiven voorbij is. Dat is zeker correct, het zuivere box-moving zegden we een drietal jaar geleden al vaarwel. De kracht van ons netwerk vormt meer dan ooit de kern van onze strategie. Dat netwerk heeft voortaan meer intelligentie, meer snelheid en meer vermogen onder de kap.

O ja, voor ik het vergeet: ik wens u een zeer voorspoedig jaar.

Tomorrow starts here.

tomorrow-starts-here

Wat hebben Belgische CIO’s te maken met Louis Aragon en Marcel Proust?

De CIO’s die deelnamen aan het EMC-weekend in Lille bleken in ieder geval bijzonder geïnspireerd. De groep vertrok op zaterdag in Q-city voor een tocht per geit (de auto) langs, op, over en onder de Belgisch-Franse grens, daar ook wel de schreve genoemd.

Langs die schreve vind je niet alleen lokale herbergen met aangepaste dranken, relieken uit WO I, zowaar een wijnboer, maar ook echte hoogtepunten zoals de uit Gent-Wevelgem beruchte Kemmelberg.

Op weg naar de finishlijn in Lille merkte ik dat mijn VRT-piloot op scherp stond. Nog nooit vlamde een geit zo snel tussen Ploegsteert en Lille. Ik vermoed dat de ons op de hielen zittende geit met nummer VIER daar voor iets tussenzat.

Genoeg adrenaline dus bij de check-in in L’Hermitage Gantois in Lille. Het gebouw dateert uit de 15de eeuw en was afwisselend hospitaal, oord van bezinning en hotel. EMC kon zowaar geen betere plek bedenken om met de CIO’s een moment van retraite te beleven. Hogepriester van dienst was de onvolprezen Peter Hinssen.

Als appetizer trakteerde Peter ons op een aantal van zijn jongste observaties en ervaringen: van Smart Cities in Azië tot de auto zonder chauffeur van Google in Californië, de Fuelband van Nike, de digitale strategie van Tesco en de denktank van Rand Corporation. [1,2,3,4]

Kern van zijn betoog was dat het een illusie is om –zoals Rand probeerde– de wereld te gaan voorspellen op basis van min of meer statistische modellen. Het model dateert van tijdens de koude oorlog en is volkomen achterhaald. “Gedaan met het model”, zegt Peter, “leve VUCA. De wereld van vandaag wordt gekenmerkt door: Volatility, Uncertainty, Complexity, Ambiguity.”  [5]

Daar zit je dan met 25 CIO bollebozen, allemaal hooggeschoold, zonder uitzondering ijzersterk in de kunst van het digitaal, of binair, redeneren. Sommigen zelfs rasechte ingenieurs. En nog erger: geen enkele vrouw.

Nog een geluk dat het hotel de originele kapel behouden heeft, prachtig geïntegreerd bovendien. Het kwam goed van pas, want tijdens de break heb ik vier volkomen vertwijfelde CIO’s, geknield voor het altaar, de hulp van bovenaf zien inroepen. De rest snuffelde wat rond in de prachtige biblioteek op zoek naar soelaas bij de Franse surrealisten à la Breton, Aragon en Prévert.

De sereniteit was evenwel van korte duur, want onmiddellijk na de pauze maakte Peter de vertwijfeling compleet met zijn antwoord op de vraag “What do customers expect?”
- “Make my life easier”
- “Treat me as unique”
- “Remember things for me” [6]
- “Be fair and transparent”

Simpel, nietwaar? Je zal maar CIO wezen. Alsof het nog niet genoeg was, vuurde de hogepriester volgende statements af:
- “Digital and physical come together”
- “What is your priority: innovation or operational excellence?”
- “It is no longer about good enough, but about “is it perfect enough?”
- “Architecture needs to become liquid”
- “Failing fast” is better than “failure is not an option”
- “Don’t ask permission, simply DO IT”

Na deze “setting the scene” werkten de CIO’s in pure MBA-stijl aan een aantal opdrachten, “business cases” die door een rapporteur aan de groep werden voorgesteld. Daar kon ik merken dat de bezinning wel een en ander in beweging had gezet want de meesten gingen akkoord met de nieuwe rol van de CIO:
- Be an Innovator
- Be a Thought Leader
- Seduce the Business
- Remain the tough guy

Op het einde werden enkelen zowaar lyrisch, het mooiste bewijs dat ze reeds volop leven in de VUCA-wereld. Blijkbaar hadden ze in de biblioteek de gepaste afsluiter gevonden, van de hand van Marcel Proust: “Le véritable voyage de découverte ne consiste pas à chercher de nouveaux paysages, mais à avoir de nouveaux yeux.”

Met dank aan Alain Sohet en EMC.

[1] http://www.songdo.com/
[
2] http://en.wikipedia.org/wiki/Google_driverless_car
[3] http://www.digitaltrends.com/watch-reviews/nike-fuelband-reviewhttp://www.smartinsights.com/digital-marketing-strategy/digital-strategy-development/tesco-marketing-strategy-in-2012/
[4] http://www.rand.org/
[5]  http://en.wikipedia.org/wiki/Volatility,_uncertainty,_complexity_and_ambiguity
[
6] http://www.strava.com/

Hoe zou het zijn met Prosper?

 

Volgens een studie van SDWorx zouden KMO’s erg weigerachtig staan tegen het aanwerven van mensen boven de 50, zelfs boven de 40.

Hallo?

 

In mijn vorige professioneel leven had ik het genoegen een volledig departement uit de grond te mogen stampen. From scratch, zoals dat heet.

Aangezien zowel de sector als het bedrijf nogal wat sex appeal hadden, werden wij overspoeld door sollicitaties van jonge blitse kerels en meiden.

Alle hadden ze een job, maar hier wilden zij bijhoren, dus stapten ze over: niet voor a few dollars more, maar omdat ze in het project geloofden.

Werklust, creativiteit en adrenaline zat: good vibrations, good Work/Fun balance ….

Het kostte mij meer moeite om ze in toom te houden dan ze aan de slag te krijgen.

 

Op een dag kreeg ik een CV binnen van ene Prosper: 50, werkloos, allesbehalve blits, niet bepaald ervaren met de sector, geen zware diploma’s.

Maar oprecht, autentiek, heel wat levenservaring, werklustig, veel gezond verstand, en een gezonde dosis humor, en … “willing”!

Ik heb Prosper aangeworven omdat ik de man OK vond, omdat ik in een positie was waar ik de man kon “helpen”, maar ook en vooral om wat “tegengewicht” te geven aan de jonge leeuwen die meer enthousiasme dan ervaring hadden. Het effect was uitermate positief. Na een eerste aarzeling bij de jonkies, werd Prosper met open armen ontvangen.. Later kwamen er nog andere “Prosper’s” bij, en de mix van jong met oud zorgde niet alleen voor de juiste balans op de werkvloer, maar droeg langs beide kanten bij tot persoonlijke ontwikkeling.

Prosper is er gebleven tot zijn pensioen.

 

In hetzelfde bedrijf kreeg ik ooit zeer gewaardeerde feedback van een business klant dat hij niet voor ons gekozen had “parce que il vous manque des cheveux gris…”. Ervaring was duidelijk belangrijk voor die klant. Enkel voor hem?

 

Ik weiger te denken in termen van generatiekloof, laat staan dat ik er mij bij neerleg. Diversiteit is een onmetelijke bron van rijkdom, niet alleen op de werkvloer, maar ook voor de ontwikkeling van ieder individu.

Bij iedere aanwerving moet men natuurlijk op zoek naar de nodige competenties, maar tevens naar voldoende verschil en complementariteit, ook qua leeftijd.

Ik heb er in ieder geval de voordelen van gezien en ervaren.

 

Kan SDWorx niet eens een studie maken omtrent de voordelen van diversiteit?

Misschien eens praten met Prosper…

 

 

 

Elk nadeel heb zijn voordeel


Vandaag weten zelfs de Noren niet goed wat aan te vangen bij ijzel. Ik zit al enkele uren vast in Oslo met de stille hoop op een terugvlucht naar Brussel. Maar niet getreurd: nu ik hier toch rondhang, kan ik evengoed mijn blog nog eens spijzen.

‘k Heb anders wel een fantastische driedaagse achter de rug tijdens de tiende editie van onze Public Services Summit. Al tien jaar lang organiseert Cisco een topbijeenkomst voor de publieke sector, met eminente sprekers en even eminente deelnemers. De Summit valt altijd samen met de uitreiking van de Nobelprijs voor de Vrede, wat voor een heel speciale sfeer zorgt.

De topbijeenkomst gaat over vijf thema’s waaraan wij bijzondere aandacht besteden: centrale overheden, lokale overheden, veiligheid en defensie, gezondheidszorg en onderwijs. Rond elk van die thema’s ontvingen wij notoire sprekers, zoals de voormalige Mexicaanse president en econoom Ernesto Zedillo. Of Dr. Mohammed el-Baradei, het vroegere hoofd van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA). Ook op het programma staan interactieve workshops met een zeer actieve participatie, even goed live als op Twitter. Een ervan werd geleid door ons aller Frank Van Massenhove, die zelfs in het koude noorden erin slaagde de zaal in vuur en vlam te zetten. Ik had ook niets anders verwacht van Frank.

Er werd nogal wat gedebatteerd over het krimpende overheidsbudget -althans in Europa- en hoe wij daarmee moeten omgaan. Maar ook hier niet getreurd: ook dat nadeel heeft zo zijn voordelen, om een Nederlandse sportlegende te citeren. Alle sprekers -ik herhaal: allemaal- waren het er roerend over eens dat technologie een antwoord kan bieden op die budgettaire uitdaging.

We hebben voorbeelden gezien van projecten, niet toevallig uit Denemarken, waar de dienstverlening op gemeentelijk vlak en in de gezondheidszorg er significant op vooruit is gegaan, ondanks een kleiner budget. Een vooruitgang die grotendeels te danken is aan een intensief en intelligent gebruik van video.

Zoals ik al twitterde tijdens de Summit, vond ik het spijtig dat er niemand uit het Brussels Gewest aanwezig was. De overgang van Irisnet I naar Irisnet II vormt de uitgelezen kans om Brussel naar een hoger niveau te tillen. Het niveau dat die grootstad verdient en nodig heeft als hoofdstad van Europa.

Het was dus meer dan boeiend in Oslo, niet in het minst tijdens de receptie op het stadhuis in aanwezigheid van de drie fantastische winnaressen van de Nobelprijs. Wij waren zeer vereerd dat we dit historische moment mochten bijwonen en ook oprecht ontroerd. Die terugvlucht die nu even op zich laat wachten nemen we er dan graag bij.

Darwin op de werkvloer

Infographic of Cisco Connected World Technology Study

Infographic of Cisco Connected World Technology Study

Kunt u zich nog een bestaan zonder internet, laptop of smartphone voorstellen? Zoals ik hier eerder al eens opbiechtte, was mijn jeugd niet bepaald een groot digitaal avontuur. Dat neemt niet weg dat ik vandaag als digitale grootvader, en zeker in mijn job bij Cisco, al die handige technologie amper nog zou kunnen missen.

Wie dat helemaal niet meer zou kunnen, is de nieuwste generatie jongeren. Dat liet zich al raden, hoor ik u denken. Maar als technologieleverancier hebben wij graag wat meer zekerheid over zulke ingrijpende verschuivingen. Daarom besloten we het de jongeren in kwestie zelf te vragen.

Een online enquête die wij net voor de zomer lieten uitvoeren onder 2.800 studenten en jonge werknemers in 14 landen bracht enkele interessante feiten aan het licht. Zo blijkt een derde van de respondenten het internet even belangrijk te vinden als lucht, water, voedsel en andere menselijke basisbehoeften. Meer dan de helft beweert niet langer zonder te kunnen en noemt het internet “een integraal bestanddeel van hun leven”. Voor sommige jongeren is het zelfs belangrijker dan een wagen, een romantische date of uitgaan met vrienden. Ze zullen wel bijdraaien, mag ik hopen.

Online interacties

Om een bijzonder gekende singer-songwriter te citeren: the times are a-changin’. Terwijl vorige generaties nog de voorkeur gaven aan persoonlijke sociale contacten, ruilen de jongeren van nu die steeds vaker in voor online interacties. Meer dan een kwart van de ondervraagde studenten vindt het bijvoorbeeld belangrijker om bij te blijven op Facebook dan aanwezig te zijn op een fuif of muziek te beluisteren. Negen van de tien respondenten hebben een Facebook-profiel dat ze minstens één keer per dag checken of updaten. Een derde doet dat zelfs minstens vijf keer per dag.

Maar dan wordt het pas echt interessant, zeker voor HR-verantwoordelijken. De enquête bevestigt namelijk dat de grens tussen onze professionele en persoonlijke levenssfeer sterk aan het vervagen is. Zo zijn zeven op de tien jonge werknemers bevriend met managers of collega’s op Facebook. En meer dan tweederde van de jonge twitteraars volgen hun managers of collega’s via datzelfde kanaal.

Smartphones even populair als desktops

Ook het groeiende belang van mobiele toestellen wordt door de enquête bevestigd. Zo gebruikt één op vijf studenten een smartphone om toegang te verkrijgen tot informatie en entertainment. Daarmee zijn die toestellen nu al even populair als desktops. En doordat die smartphones steeds vaker opduiken op de werkvloer, zullen we mobiel werken misschien wat hoger op onze prioriteitenlijst moeten zetten.

De ervaring heeft mij geleerd dat je als bedrijfsleider zo’n nieuwe generatie werknemers maar beter ernstig kunt nemen. Hun attitudes, verwachtingen en gedragingen zullen een impact hebben op zo goed als alles. In de eerste plaats natuurlijk op je communicatie en rekrutering. Maar ook de beveiliging en zelfs het concurrentievermogen van je organisatie kunnen erdoor geraakt worden. Wie slim is, stemt zijn manier van werken tijdig af op die nieuwe realiteit. Met de resultaten van onze studie kan je daarbij alvast je voordeel doen om tijdig mee te evolueren. Anders sterf je misschien uit.

Detailled Report of Cisco Connected World Technology Study

Social media avant la lettre


Mijn eerste ervaring met social media dateert al van de jaren ’70. Ik had het grote geluk om niet alleen mei ’68 te hebben beleefd maar ook te kunnen studeren bij eminente provocateurs alla Jaap Kruithof en Etienne Vermeersch die er flink toe bijdroegen om Gent wat spicy te maken.

Het was ook de tijd van de bruine kroegen overal te velde en een evolutie van Vlaamse kleinkunst naar rock: Zjef Vanuytsel of Frank Zappa? Geen boordcomputer maar wel een R4 met een gebroken cardanas, geen YouTube maar vinyl op 45 en 33 toeren.

CiscoSocial_Word_CloudStilzitten was geen optie. Ons wilde gedachtegoed zocht een uitweg en moest gehoord worden. Dus gingen wij aan de slag met een tegendraadse stadskrant waar wij onze uitgesproken opinies kwijt konden. Geen internet, laat staan tweet, geen pc maar wel een schrijfmachine, geen backspacetoets maar wel TippEx, geen laserprinter, maar wel offset. Ik benoemde mijzelf tot hoofdredacteur en verzamelde een heuse redactie met inbegrip van een redactiesecretaresse. Veel nachtwerk volgde.

Wij zaten dus volop in de social media, zowel naar vorm als naar inhoud. De thema’s waren sociaal, ons groepje was erg sociaal en onze go-to-market nog meer, want ons blad werd uitsluitend op café verkocht. Social media avant la lettre.

E-mail bestond niet, dus geen haatmails, maar wel veel achterklap aan de toog, hier en daar een boze brief en bij ons nogal wat adrenaline. We zijn vrij snel failliet gegaan wegens geen reclame en geen sponsors, want redactionele vrijheid was absoluut, vonden wij. Maar het was heerlijk.

Hieraan moest ik denken toe ik door Quadrant Communications gevraagd werd om mijn ervaring met social media te delen tijdens hun evenement over social media voor IT-bedrijven. (Zie video hieronder)

Nu, 40 jaar later, ben ik nog niet bekeerd en bezondig ik mij aan allerlei social media, niet in het minst geïnspireerd door Cisco, waarvoor dank. Thuis heb nog enkele exemplaren van mijn krantje liggen en de redactiesecretaresse is nog steeds in de buurt, ook overdag.

More to read on Social@Cisco

Volg

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2.400 other followers

%d bloggers like this: