Volgens een studie van SDWorx zouden KMO’s erg weigerachtig staan tegen het aanwerven van mensen boven de 50, zelfs boven de 40.

Hallo?

In mijn vorige professioneel leven had ik het genoegen een volledig departement uit de grond te mogen stampen. From scratch, zoals dat heet.

Aangezien zowel de sector als het bedrijf nogal wat sex appeal hadden, werden wij overspoeld door sollicitaties van jonge blitse kerels en meiden.

Alle hadden ze een job, maar hier wilden zij bijhoren, dus stapten ze over: niet voor a few dollars more, maar omdat ze in het project geloofden.

Werklust, creativiteit en adrenaline zat: good vibrations, good Work/Fun balance ….

Het kostte mij meer moeite om ze in toom te houden dan ze aan de slag te krijgen.

Op een dag kreeg ik een CV binnen van ene Prosper: 50, werkloos, allesbehalve blits, niet bepaald ervaren met de sector, geen zware diploma’s.

Maar oprecht, autentiek, heel wat levenservaring, werklustig, veel gezond verstand, en een gezonde dosis humor, en … “willing”!

Ik heb Prosper aangeworven omdat ik de man OK vond, omdat ik in een positie was waar ik de man kon “helpen”, maar ook en vooral om wat “tegengewicht” te geven aan de jonge leeuwen die meer enthousiasme dan ervaring hadden. Het effect was uitermate positief. Na een eerste aarzeling bij de jonkies, werd Prosper met open armen ontvangen.. Later kwamen er nog andere “Prosper’s” bij, en de mix van jong met oud zorgde niet alleen voor de juiste balans op de werkvloer, maar droeg langs beide kanten bij tot persoonlijke ontwikkeling.

Prosper is er gebleven tot zijn pensioen.

In hetzelfde bedrijf kreeg ik ooit zeer gewaardeerde feedback van een business klant dat hij niet voor ons gekozen had “parce que il vous manque des cheveux gris…”. Ervaring was duidelijk belangrijk voor die klant. Enkel voor hem?

Ik weiger te denken in termen van generatiekloof, laat staan dat ik er mij bij neerleg. Diversiteit is een onmetelijke bron van rijkdom, niet alleen op de werkvloer, maar ook voor de ontwikkeling van ieder individu.

Bij iedere aanwerving moet men natuurlijk op zoek naar de nodige competenties, maar tevens naar voldoende verschil en complementariteit, ook qua leeftijd.

Ik heb er in ieder geval de voordelen van gezien en ervaren.

Kan SDWorx niet eens een studie maken omtrent de voordelen van diversiteit?

Misschien eens praten met Prosper…

Vandaag weten zelfs de Noren niet goed wat aan te vangen bij ijzel. Ik zit al enkele uren vast in Oslo met de stille hoop op een terugvlucht naar Brussel. Maar niet getreurd: nu ik hier toch rondhang, kan ik evengoed mijn blog nog eens spijzen.

‘k Heb anders wel een fantastische driedaagse achter de rug tijdens de tiende editie van onze Public Services Summit. Al tien jaar lang organiseert Cisco een topbijeenkomst voor de publieke sector, met eminente sprekers en even eminente deelnemers. De Summit valt altijd samen met de uitreiking van de Nobelprijs voor de Vrede, wat voor een heel speciale sfeer zorgt.

De topbijeenkomst gaat over vijf thema’s waaraan wij bijzondere aandacht besteden: centrale overheden, lokale overheden, veiligheid en defensie, gezondheidszorg en onderwijs. Rond elk van die thema’s ontvingen wij notoire sprekers, zoals de voormalige Mexicaanse president en econoom Ernesto Zedillo. Of Dr. Mohammed el-Baradei, het vroegere hoofd van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA). Ook op het programma staan interactieve workshops met een zeer actieve participatie, even goed live als op Twitter. Een ervan werd geleid door ons aller Frank Van Massenhove, die zelfs in het koude noorden erin slaagde de zaal in vuur en vlam te zetten. Ik had ook niets anders verwacht van Frank.

Er werd nogal wat gedebatteerd over het krimpende overheidsbudget -althans in Europa- en hoe wij daarmee moeten omgaan. Maar ook hier niet getreurd: ook dat nadeel heeft zo zijn voordelen, om een Nederlandse sportlegende te citeren. Alle sprekers -ik herhaal: allemaal- waren het er roerend over eens dat technologie een antwoord kan bieden op die budgettaire uitdaging.

We hebben voorbeelden gezien van projecten, niet toevallig uit Denemarken, waar de dienstverlening op gemeentelijk vlak en in de gezondheidszorg er significant op vooruit is gegaan, ondanks een kleiner budget. Een vooruitgang die grotendeels te danken is aan een intensief en intelligent gebruik van video.

Zoals ik al twitterde tijdens de Summit, vond ik het spijtig dat er niemand uit het Brussels Gewest aanwezig was. De overgang van Irisnet I naar Irisnet II vormt de uitgelezen kans om Brussel naar een hoger niveau te tillen. Het niveau dat die grootstad verdient en nodig heeft als hoofdstad van Europa.

Het was dus meer dan boeiend in Oslo, niet in het minst tijdens de receptie op het stadhuis in aanwezigheid van de drie fantastische winnaressen van de Nobelprijs. Wij waren zeer vereerd dat we dit historische moment mochten bijwonen en ook oprecht ontroerd. Die terugvlucht die nu even op zich laat wachten nemen we er dan graag bij.

Infographic of Cisco Connected World Technology Study

Kunt u zich nog een bestaan zonder internet, laptop of smartphone voorstellen? Zoals ik hier eerder al eens opbiechtte, was mijn jeugd niet bepaald een groot digitaal avontuur. Dat neemt niet weg dat ik vandaag als digitale grootvader, en zeker in mijn job bij Cisco, al die handige technologie amper nog zou kunnen missen.

Wie dat helemaal niet meer zou kunnen, is de nieuwste generatie jongeren. Dat liet zich al raden, hoor ik u denken. Maar als technologieleverancier hebben wij graag wat meer zekerheid over zulke ingrijpende verschuivingen. Daarom besloten we het de jongeren in kwestie zelf te vragen.

Een online enquête die wij net voor de zomer lieten uitvoeren onder 2.800 studenten en jonge werknemers in 14 landen bracht enkele interessante feiten aan het licht. Zo blijkt een derde van de respondenten het internet even belangrijk te vinden als lucht, water, voedsel en andere menselijke basisbehoeften. Meer dan de helft beweert niet langer zonder te kunnen en noemt het internet “een integraal bestanddeel van hun leven”. Voor sommige jongeren is het zelfs belangrijker dan een wagen, een romantische date of uitgaan met vrienden. Ze zullen wel bijdraaien, mag ik hopen.

Online interacties

Om een bijzonder gekende singer-songwriter te citeren: the times are a-changin’. Terwijl vorige generaties nog de voorkeur gaven aan persoonlijke sociale contacten, ruilen de jongeren van nu die steeds vaker in voor online interacties. Meer dan een kwart van de ondervraagde studenten vindt het bijvoorbeeld belangrijker om bij te blijven op Facebook dan aanwezig te zijn op een fuif of muziek te beluisteren. Negen van de tien respondenten hebben een Facebook-profiel dat ze minstens één keer per dag checken of updaten. Een derde doet dat zelfs minstens vijf keer per dag.

Maar dan wordt het pas echt interessant, zeker voor HR-verantwoordelijken. De enquête bevestigt namelijk dat de grens tussen onze professionele en persoonlijke levenssfeer sterk aan het vervagen is. Zo zijn zeven op de tien jonge werknemers bevriend met managers of collega’s op Facebook. En meer dan tweederde van de jonge twitteraars volgen hun managers of collega’s via datzelfde kanaal.

Smartphones even populair als desktops

Ook het groeiende belang van mobiele toestellen wordt door de enquête bevestigd. Zo gebruikt één op vijf studenten een smartphone om toegang te verkrijgen tot informatie en entertainment. Daarmee zijn die toestellen nu al even populair als desktops. En doordat die smartphones steeds vaker opduiken op de werkvloer, zullen we mobiel werken misschien wat hoger op onze prioriteitenlijst moeten zetten.

De ervaring heeft mij geleerd dat je als bedrijfsleider zo’n nieuwe generatie werknemers maar beter ernstig kunt nemen. Hun attitudes, verwachtingen en gedragingen zullen een impact hebben op zo goed als alles. In de eerste plaats natuurlijk op je communicatie en rekrutering. Maar ook de beveiliging en zelfs het concurrentievermogen van je organisatie kunnen erdoor geraakt worden. Wie slim is, stemt zijn manier van werken tijdig af op die nieuwe realiteit. Met de resultaten van onze studie kan je daarbij alvast je voordeel doen om tijdig mee te evolueren. Anders sterf je misschien uit.

Mijn eerste ervaring met social media dateert al van de jaren ’70. Ik had het grote geluk om niet alleen mei ’68 te hebben beleefd maar ook te kunnen studeren bij eminente provocateurs alla Jaap Kruithof en Etienne Vermeersch die er flink toe bijdroegen om Gent wat spicy te maken.

Het was ook de tijd van de bruine kroegen overal te velde en een evolutie van Vlaamse kleinkunst naar rock: Zjef Vanuytsel of Frank Zappa? Geen boordcomputer maar wel een R4 met een gebroken cardanas, geen YouTube maar vinyl op 45 en 33 toeren.

Stilzitten was geen optie. Ons wilde gedachtegoed zocht een uitweg en moest gehoord worden. Dus gingen wij aan de slag met een tegendraadse stadskrant waar wij onze uitgesproken opinies kwijt konden. Geen internet, laat staan tweet, geen pc maar wel een schrijfmachine, geen backspacetoets maar wel TippEx, geen laserprinter, maar wel offset. Ik benoemde mijzelf tot hoofdredacteur en verzamelde een heuse redactie met inbegrip van een redactiesecretaresse. Veel nachtwerk volgde.

Wij zaten dus volop in de social media, zowel naar vorm als naar inhoud. De thema’s waren sociaal, ons groepje was erg sociaal en onze go-to-market nog meer, want ons blad werd uitsluitend op café verkocht. Social media avant la lettre.

E-mail bestond niet, dus geen haatmails, maar wel veel achterklap aan de toog, hier en daar een boze brief en bij ons nogal wat adrenaline. We zijn vrij snel failliet gegaan wegens geen reclame en geen sponsors, want redactionele vrijheid was absoluut, vonden wij. Maar het was heerlijk.

Hieraan moest ik denken toe ik door Quadrant Communications gevraagd werd om mijn ervaring met social media te delen tijdens hun evenement over social media voor IT-bedrijven. (Zie video hieronder)

Nu, 40 jaar later, ben ik nog niet bekeerd en bezondig ik mij aan allerlei social media, niet in het minst geïnspireerd door Cisco, waarvoor dank. Thuis heb nog enkele exemplaren van mijn krantje liggen en de redactiesecretaresse is nog steeds in de buurt, ook overdag.

More to read on Social@Cisco

‘k Herinner mij nog levendig die avond in april 1958. Hoewel ik al een tijdje in bed lag, kon ik niet slapen van het gestommel boven mijn hoofd. Op zolder waren twee onbekenden iets aan het doen en ik durfde mijn kamertje niet uitkomen.

De volgende ochtend ontdekte ik het summum van innovatie, de tv. Zwart-wit en met drie zenders: Brussel Vlaams, Brussel Frans en Rijsel. Dat lukte dankzij de antenne op het dak -vandaar het gestommel- en het bakske waaraan wij moesten draaien om van post te veranderen. De voorloper van de set top box, zeg maar. Wij waren een van de vele Belgische gezinnen die een tv kochten naar aanleiding van ‘den Expo’. Als kleuter mocht ik af en toe kijken, op vastgestelde tijdstippen: nà het huiswerk en voor het slapengaan. Het aantal uren televisie was zeer beperkt, maar ik heb er wel wat Frans mee geleerd.

En wat heeft dit met Cisco te maken? Wel, telkens ik aan onze Cisco Expo denk, moet ik terugdenken aan die avond in april 1958, dat is het. Maar nu Cisco Expo dus, het is weer zover. Donderdag 19 mei wordt het interessant voor iedereen die beroepshalve te maken heeft met technologische innovatie. Traditioneel komen zowat duizend professionals naar Cisco Expo, dus zetten wij ons beste beentje voor.

Dit jaar zullen wij het hebben over Borderless Networks, Mobility, Security, Collaboration, Data Center, Virtualisatie, Cloud computing en IPV6. Wij hebben eminente gastsprekers die de zakelijke en technologische aspecten belichten onder het thema “Let’s innovate together”. De agenda van Cisco Expo 2011 vindt u hier.

Wij weten dus wat gedaan in de komende dagen en weken. Cisco Expo gaat door op donderdag 19 mei in The Egg, een bijzonder interessante locatie. Als je nog niet uitgenodigd zou zijn en je hebt interesse voor één van de thema’s, registreer hier.

Tot dan!

Een greep uit de agenda:

- Passie en kennis leiden tot inspiratie

Laat je inspireren door interessante en ongewone carrièrevoorbeelden, zoals bijvoorbeeld die van onze landgenoot Guido Jouret (bekijk de video hieronder). Of, hoe kan ik het beste evenwicht vinden tussen Collaboration, Learning, Execution, Acceleration en Disruption, binnen Cisco beter gekend als C-LEAD? Of, hoe kunnen wij ervoor zorgen dat erkenning prominenter deel uitmaakt van onze bedrijfscultuur?

- Ken jouw sterke kanten, bepaal wat je werkelijk wil en leer hoe anderen je zien

Met externe adviseurs gaan we op zoek naar jouw MBTI-profiel en ook leren we beter omgaan met allerlei vormen van stress via interactieve workshops. We gaan ook door op ons diversity-elan (zie mijn blog van 21 maart) en bekijken hoe we er nog beter mee kunnen omgaan.

- Opportuniteiten: communiceer, spreek en neem wat risico
Veel verschillende sessies rond Mentoring, Shadowing, Speed Coaching en Personal Development. Ervaren en succesvolle people managers van Cisco leiden deze sessies.

Onze Development Days werden recent door Vlerick erkend als een best practice in de jaarlijkse competitie voor Beste Werkgever. Dat stimuleert ons om ermee door te gaan, ze te versterken en zo de waarde van ons human capital verder uit te bouwen.

O ja, deze talentenbeurs is voorbehouden aan medewerkers van Cisco. Maar niet getreurd want we werven nog steeds aan, dus je hebt kans om er de volgende wel keer bij te zijn.

De lezers van Data News bepalen zelf de shortlist met genomineerden en dat maakt de Awards zo gegeerd. Genomineerd worden voor een of meer van die ‘Oscars van de ICT-sector’ lijkt me een gezonde graadmeter voor de populariteit van je bedrijf.

De nominatie zelf vind ik al een hele eer en ik ben ook erg opgezet met de categorie waarin we dit jaar geselecteerd werden: Hardware company of the year.

Het klopt dat de meeste van onze producten zichtbaar en voelbaar zijn. Ze zitten in vier domeinen:

- Borderless Networks, met onder andere routing, switching, mobility en security

- Collaboration, met vooral telefonie, WebEx en videoconferencing

- Het nieuwe datacenter met virtualisatie en cloud computing

- Video, video, video, of het nu digitale tv dan wel TelePresence betreft

In elk van deze vier categorieën hebben wij het afgelopen jaar heel wat interessante nieuwigheden gelanceerd zoals onze ASR routers, Nexus switches, EnergyWise, WebEx met HD video, Unified Computing System, enzovoort.

Ik ga voor de UCS

Aangezien ik geen deel uitmaak van de jury heb ik geen zwijgplicht en bijgevolg wél een spreekrecht. Dus, als ik zou mogen kiezen, dan ga ik radicaal voor ons Unified Computing System (UCS). Het innovatieve UCS is meer dan een product en maakt deel uit van een vernieuwende architectuur voor het datacenter. Cisco maakt komaf met de verschillende silo’s binnen het datacenter en creëerde een virtuele laag – Gartner noemt het Fabric Computing – waarbij servers, netwerk en storage samenkomen.

‘k Heb nog twee andere redenen waarom ik onze UCS nomineer. De ontwikkeling van deze datacenter-architectuur gebeurt in een zeer intense samenwerking met de technologieleiders in dit domein: Intel, VMware, EMC en NetApp die van bij het begin actief betrokken werden. Last but not least: UCS is gemaakt voor wie zijn eigen cloud wil bouwen. Dus krijgt UCS mijn stem omdat het veel meer is dan zomaar wat hardware.

Les jeux sont faits?

Geslaagde technologische vernieuwingen leveren altijd voordelen op voor de business. Dat is hopelijk ook de overtuiging van de specialisten die dit jaar in de vakjury van de Awards zetelen. De merites van beide andere genomineerden wil ik niet in twijfel trekken. Maar ik meen dat wij als ‘hardware company’ opvallend goede kaarten kunnen voorleggen. Dat de beste dus moge winnen. Nos jeux sont faits.

We kregen die prijs bij het jaarlijkse onderzoek naar de Beste Werkgevers van België, dat loopt in samenwerking met het Great Place to Work Institute. Door organisaties te bekronen die een voorbeeld zijn op het vlak van personeelsbeleid, wil die instelling HR verder professionaliseren. Het onderzoek wordt hier uitgevoerd door de Vlerick school, wat aan de uitgereikte prijs toch een extra cachet meegeeft.

Het is niet de eerste keer dat we de speciale prijs voor diversiteit ontvangen, in 2007 kregen we die onderscheiding ook. Toen bekroonde men onze praktijk om uiteenlopende types werknemers aan te trekken. Om een idee te geven: in Diegem werken vandaag veertig nationaliteiten. Ze werken samen, zoals mensen van diverse afkomst ook in de maatschappij moeten samenleven. Alleen al daarom vind ik het belangrijk dat ons bedrijf een afspiegeling is van de maatschappij.

Uit ervaring weet ik dat een inclusief personeelsbeleid een positieve impact heeft op onze groei en resultaten. Daarom voeren we ook al jaren consequent een gelijkekansenbeleid voor mannen en vrouwen. In 2006 hebben we daarvoor ook een speciale prijs gewonnen.

Zo’n hernieuwde bevestiging doet natuurlijk dubbel deugd. En toont duidelijk aan, zoals Vlerick aangeeft, dat diversiteit deel uitmaakt van onze hele bedrijfscultuur. Diversiteit zit simpelweg in ons DNA.

Diversity Goals

Dat inclusieve HR-beleid geven we vorm via de activiteiten van ons ‘Inclusion & Diversity’-team. Het ontwikkelingsplan van iedere medewerker bevat ook objectieven om diversiteit een prominente plaats te geven in de dagelijkse contacten met collega’s, managers en externen. Onder de noemer ‘More Together’ lanceerden we een interne campagne om iedereen over de concrete mogelijkheden te informeren.

Dit zijn maar enkele van de inspanningen die wij leveren om het belang en de voordelen van diversiteit uit te dragen. En we mogen terecht trots zijn op het resultaat.

De speciale prijs die Vlerick ons toekende, is een bevestiging maar vooral een stimulans om op de ingeslagen weg verder te gaan. Wat mij nu al doet uitkijken naar de volgende editie van het onderzoek. De voorbije vijf jaren haalden we telkens de top tien in de categorie van bedrijven met meer dan 500 werknemers. Het is dus stilaan een mooie traditie geworden. En mooie tradities zijn er om in ere te houden.

Als Belg zit ik ergens in het midden: godzijdank is de Belgische economische situatie stukken beter dan de Ierse of de Griekse, maar voor de rest worden wij wel in snelheid gepakt door de meeste anderen rond tafel.

Met mijn eigen kinderen doe ik wat mijn vader mij steeds voorhield: vergelijk je nooit met de slechtsten van de klas, maar kijk naar de beteren. Met rode kaken luister ik naar Irving voor wie 100 Mbps uploadcapaciteit de standaard is. Waar de overheid de cloud niet alleen ontwikkelt maar ook sponsort voor privé-bedrijven. Waar het stedelijk vervoer volledig “online” rijdt en waar alle scholen jaarlijks twee weken dichtgaan om te oefenen bij een eventuele pandemie, maar het onderwijs onverminderd online voortgaat. Niet alleen de informatie over alle stadsbussen staan online, ook de militairen zijn individueel uitgerust met state-of-the-art communicatieapparatuur.

En wat gedacht van de brandweer in Hongkong, die zich ertoe verbindt om overal binnen de zes minuten ter plaatse te zijn. Dynamische signalisatie zorgt ervoor dat een brandweerwagen bij alarm letterlijk overal groen licht en bijgevolg vrije doorgang krijgt. Zover zijn wij nog niet, maar binnenkort vertel ik u het verhaal van de brandweer in Oost-Vlaanderen die dankzij onze technologie een stuk beter zal blussen.

Verleden jaar herleefde Singapore met BNP-groei van 15%, waarbij computernetwerken een vooraanstaande rol spelen. Er gaan toch regelmatig Belgische politici en ondernemers op bezoek in Singapore en Hongkong. Hebben zij dan ook rode kaken zoals ik bij het aanschouwen van hun technologische voorsprong? Kenniseconomie, zegt u?

Bijna 1.900 schoolkinderen hebben samen de grootste art lesson ooit gehouden, simultaan tussen 34 locaties in 12 landen. Ik zou niet van Cisco komen indien ik vergat te vermelden dat onze technologie (TelePresence en WebEx) voor de verbindingen zorgde.

Leuk hé! Stel je voor dat jouw kinderen op die manier wereldburgers worden en met andere kinderen over de ganse wereld tekenen, zingen en spelen vanuit hun eigen klaslokaal. Misschien een hint voor onze ministers van onderwijs om te investeren in technologie voor het onderwijs van de toekomst. Het moeten niet alleen bakstenen en dakisolatie zijn.

Rio, Lissabon en Amsterdam in gesprek

Nu ik het toch over de goede zaak heb: kennen jullie Dialogue Café? Het is een recent initiatief dat een rechtstreekse dialoog mogelijk maakt tussen diverse groepen mensen overal ter wereld. Zij delen ervaringen, leren van elkaar en werken samen om van deze wereld een betere plek te maken. De eerste Dialogue Cafes zijn open in Rio, Lissabon en Amsterdam. Binnenkort komen daar Firenze, London, New York, Toronto, Ramallah, Istanbul en Mexico City bij. Ook zij gebruiken Cisco TelePresence voor een levensechte interactie waarbij afstanden geen rol spelen.

Voorlopig zie ik geen Belgische steden op de lijst van Dialogue Café staan. Misschien een hint voor onze ministers van cultuur en maatschappelijke integratie of voor de burgemeesters van steden die met cultuur en multiculturaliteit begaan zijn. Laat de hele wereld gewoon met elkaar praten.